Strafbaarstelling van iIlegaliteit

Tot in de jaren 90 van de vorige eeuw konden mensen zonder papieren zich inschrijven in het bevolkingsregister en een sofinummer verkrijgen. Zo konden ze legaal werken, een huis huren, deelnemen aan sport- en recreatie-activiteiten, en soms zelfs, als ze premie betaalden, gebruik maken van de sociale zekerheid.
Maar in 1993 kwam de Wet op de Identificatie (Hirsch Ballin), en in 1998 de Koppelingswet (Sorgdrager). Een normaal leven leiden werd onmogelijk. Langzaam maar zeker werden mensen zonder papieren teruggedrongen in de marginaliteit.

Uitzetten! Waarom lukt dat zo vaak niet?

Een afgewezen asielzoeker moet terug naar het land van herkomst. De Dienst Terugkeer en Vertrek regelt dit. Maar vaak lukt dit niet. Wat nu? Hier is iets moois op bedacht. Als wíj ze niet kunnen uitzetten, dan moeten ze het zelf maar regelen. Dat moet wel vanaf de straat gebeuren. Ze worden op straat gezet met een buskaartje en de aanzegging het land te verlaten. Maar dat doen ze vaak niet. Waarom gaan ze niet terug? Omdat ze niet terug kùnnen. Waarom kunnen ze niet terug?

 

Why female victims of violence remain silent

The current asylum procedure is focused on efficiency.  In a process lasting only 8 days, the Immigration Service IND carries out the interviews with the asylum seeker and makes its ruling.  The content of the hearings determines the IND’s ruling.  It is therefore very important that asylum applicants tell the full and true story about their motives for fleeing their home country, starting in the first interview.  This is often a problem for women who have been subjected to (sexual) violence.  They remain silent in a situation where speaking up is necessary, in their own interest.

Vreemdelingendetentie

Een kwart van onze totale gevangenispopulatie wordt gevormd door migranten zonder papieren. Zij zitten opgesloten in een van de vier detentiecentra in Alphen aan den Rijn, Zeist, Schiphol en Rotterdam. Hun detentie duurt gemiddeld 97 dagen, erg lang in vergelijking met de landen om ons heen: in België duurt het verblijf in vreemdelingendetentie gemiddeld 23 dagen, in Duitsland 42 dagen. Wat hebben al deze migranten in Nederland misdaan, dat ze zo lang achter slot en grendel moeten?

Het aantal asielverzoeken: waar hebben we het eigenlijk over?

9200 asielverzoeken in 2012
De laatste jaren kwamen er steeds tussen de 10.000 en de 15.000 mensen naar Nederland met een asielverzoek. Volgens de cijfers van het CBS van oktober 2012 waren het er in de eerste helft van 2012 ongeveer 4600. Op grond hiervan kunnen we het jaarcijfer voor 2012 schatten op 9200. Dat zouden er 20% minder dan zijn dan in 2011, terwijl het aantal asielverzoeken in dat jaar ook al 13% kleiner was dan dat in 2010.

Making undocumented residency an offense

Until the 1990s, people without proper immigration documents could register with the population registry and get a Social Security number.  This allowed them to work legally, rent a house, participate in sports and recreational activities and sometimes even, if they paid their premiums, benefit from the social safety net.
But in 1993 the Identification Act (Hirsch Ballin) came into effect, followed in 1998 by the Database Connection Act (Sorgdrager). Normal life became impossible.  Slowly but surely the undocumented were pushed into a marginal existence.

The number of asylum claims: what are we talking about?

9,200 asylum claims in 2012
In recent years, the number of people who came to the Netherlands to claim asylum has ranged from 10,000 to 15,000.  According to October 2012 figures from the Dutch Statistical Agency CBS, this number was 4,600 in the first half of 2012.  Based on this, the best estimate for the full year of 2012 is 9,200.  That would represent a 20% drop from 2011, which in turn was 13% less than in  2010.

4,000 asylum residency permits

Deportation: why does it fail so often?

An asylum seeker whose application has been denied at the final appeal must return to his home country. The Return and Departure Service (DT&V) organizes this process, but often unsuccessfully. The Government had a flash of inspiration to remedy this unsatisfactory situation: If we cannot deport them, then they must deport themselves. They are cast out onto the streets with a bus ticket and an order to leave the country. But often they don't. Why don't they leave? Simple: because they cannot. But why can't they leave?